Lessen van een multimiljonair

Nieuws, , With 0 comments

Jan Aalberts welke volgend jaar uit het bestuur zal stappen van zijn eigen miljardenconcern Aalberts Industries. De bijna 74-jarige Limburger wil graag zijn ervaringen gaan delen met jonge ondernemers.

Boerenzoon Jan Aalberts heeft een bedrijf opgebouwd van inmiddels bijna dertienduizend werknemers. Aalberts Industries is onder meer fabrikant van kleine machineonderdelen, zoals schroefjes en moeren, en een grote speler op het gebied van warmte- en oppervlaktebehandeling. Het bedrijf heeft een jaarlijkse omzet van meer dan 2 miljard euro en hield vorig jaar 136 miljoen euro onder de streep over. Aalberts heeft een geschat persoonlijk vermogen van 190 miljoen euro.

“Mijn bedrijf is redelijk crisisbestendig omdat we in veel verschillende markten actief zijn. Bovendien is er altijd wel behoefte aan onderdelen voor machines”, zei de veteraan op het podium van de Sprout Challenger Day in Amsterdam. Aalberts kan dus met gerust hart uit het bedrijf stappen: na vorig jaar de functie van CEO op te hebben gegeven, legt hij vanaf april ook zijn bestuursfunctie bij Aalberts Industries neer. Hij blijft alleen betrokken als grootaandeelhouder.

Vanaf april is dus er alle tijd om andere ondernemers te helpen: ‘Ik zal me nog actief bezig houden, waarschijnlijk met andere ondernemers. Hier en daar kan ik best wat investeren en een bijdrage leveren aan bedrijven die ik leuk vind.” Op het ondernemersevent ging Aalberts alvast in op een aantal zakelijke lessen die hij in de loop der jaren geleerd heeft.

Door de moeilijke periode heen bluffen

Toen hij in 1975 in Venlo het fundament van Aalberts Industries neerlegde, ging het eigenlijk helemaal niet zo goed met Aalberts. Maar hij wist zich door de moeilijke periode heen te bluffen. Aalberts: “Mijn vriend Chris van de bank zei: ‘het gaat niet goed, hè?’ Ik zei: het zou beter kunnen. Hij zei: ‘Nee, je gebruikt meer van je krediet en hebt geen eigen vermogen meer, je bent failliet’. Ik zei: “Chris, vriend, je begrijpt het niet. Maar je hebt een beetje gelijk, ik heb nog 100 duizend gulden nodig. Chris zei: ‘Dat kan ik niet geven’. Uiteindelijk heb ik het bij iemand anders gekregen, maar nooit hoeven te gebruiken. Zo ben ik begonnen.”

Die tijd heeft hem geleerd dat je met zelfvertrouwen je doelen kunt realiseren. “Ik ben bijna failliet geweest maar heb daar nooit met mijn mensen over gesproken. Cruciaal voor succes is dat je iets uitstraalt, dat je gelooft wat je doet. Als je je bedrijf niet kunt verkopen, dan kun je je eigen mensen ook niet overtuigen.”

Waken voor luiheid en hebzucht

Als je eenmaal hard groeit met je bedrijf, moet je er volgens Aalberts voor waken dat je niet achterover gaat leunen. Omzet en aantal medewerkers zeggen helemaal niets. “Alleen het resultaat en de continuïteit tellen.” Geniet van je successen, maar zorg ervoor dat je je personeel elke dag weer op scherp zet. “Je moet dagelijks uitdagingen zien en plezier hebben maar je moet nooit tevreden zijn. In de omgang moet je ook een naar mens kunnen zijn”, knipoogt hij. “Een onplezierige chagrijn.”

Ook moet je oppassen voor inhaligheid. Dat kan namelijk je ondergang inluiden. Aalberts zegt dat hij nooit zomaar overnames doet. “Als je in een bepaalde markt actief bent, zeker in de huidige wereld waarin consolidatie steeds belangrijker wordt, doe je er goed aan positie in te nemen in een bepaald segment. Maar als je puur groeit vanuit acquisities, omdat je het leuk vindt om 100 in plaats van 50 bedrijven te hebben, dan ga je uiteindelijk ten onder. Achter het kopen van bedrijven moet een strategie zitten.”

Snelle eters

Ondertussen blijft een bedrijf krachtig als het de juiste mensen aantrekt. Daar heeft Aalberts een neusje voor ontwikkeld, door een les van zijn grootvader in zijn oren te knopen. “Toen ik 28 jaar was, runde ik al een bedrijf met 80 mensen. Toen had ik nog wel eens moeite met het beoordelen van medewerkers. Daarom vroeg ik aan mijn grootvader, die een grote boerderij had, hoe hij dat altijd deed. Hij vertelde dat hij nieuwe knechten altijd liet mee-eten. Als de persoon in kwestie er te lang over deed, werd hij niet aangenomen.”